FAKTOR UTAMA KEBERKESANAN PELAKSANAAN KURIKULUM PRASEKOLAH

KURIKULUM

Perkataan kurikulum berasal dari perkataan Latin yang merujuk kepada ‘laluan
dalam sesuatu pertandingan’. Berdasarkan kepada konsep tersebut, perkataan
kurikulum adalah berkait rapat dengan perkataaan ‘laluan atau laluan-laluan’.
Sehingga awal abad ke 20, kurikulum merujuk kepada kandungan dan bahan
pembelajaran yang berkembang iaitu ‘apa itu persekolahan’. Ahli progresif dan
behaviouris pada lewat abad ke 19 dan abad ke 20 membincangkan tentang
kurikulum dengan memasukkan unsur-unsur seperti kepelbagaian, keperluan
kemasyarakatan dan strategi-strategi pengajaran.

Kurikulum seharusnya mempunyai matlamat awalan untuk dicapai, isi
kandungan, proses dan pengalaman yang dipilih untuk memudahkan
pembelajaran; tahap tanggungjawab yang perlu diambil oleh guru dan pelajar
untuk pembelajaran; bagaimana dan di mana kurikulum dilaksanakan (Dillard &
Laidig, 1998). Semua perancangan pendidikan yang dilaksanakan oleh sekolah
atau institusi pendidikan adalah untuk mencapai matlamat pendidikan.
Sebenarnya terdapat dua jenis kurikulum utama iaitu kurikulum formal dan
tersembunyi.

Kurikulum formal ialah rancangan di mana aktiviti pembelajaran dijalankan
supaya matlamat atau objektif pendidikan dan sekolah tercapai. Ia merupakan
satu set dokumen untuk dilaksanakan. Ia mengandungi hal sebenar yang berlaku
di bilik darjah dan apa yang telah disediakan dan dinilai. Setiap sekolah ada
kurikulum terancang iaitu satu set objektif yang berstruktur dengan kandungan
dan pengalaman belajar serta hasil yang dijangkakan. Ia merupakan rancangan
eksplisit dan operasional yang dihasratkan, lazimnya dikelolakan mengikut mata
pelajaran dan gred, di mana peranan guru didefinisikan dengan jelas (Ornstein,
A.C. & Hunkins, F, 1983).

Kurikulum tersembunyi adalah sesuatu yang tidak terancang dan tidak
formal. Ia mungkin disebut sebagai kurikulum ‘tak rasmi’ atau ‘terlindung’ atau
‘tak formal’. Kurikulum ini dikelolakan di luar konteks pengajaran rasmi. Ia
merupakan perlakuan dan sikap yang dibawa ke dalam bilik darjah dan sekolah tanpa disedari dan disebut kerana tidak dinyatakan secara eksplisit. Ia terdiri dari
peraturan tidak bertulis, konvokesyen, adat resam dan nilai budaya. Ia dibentuk
oleh faktor-faktor seperti status sosioekonomi dan latar belakang pengalaman
guru dan murid.

Oleh itu, beberapa pendekatan boleh digunakan untuk melaksanakan visi
ini antaranya ialah kandungan akan dibekalkan melalui pelbagai cara
penyampaian dengan menggunakan pelbagai strategi, kurikulum akan dibina
sebagai modul dan diakses melalui rangkaian jaringan, bahan, pengalaman dan
sokongan akan diperolehi daripada pelbagai sumber dan disepadukan ke dalam
struktur teras kurikulum.


FAKTOR UTAMA KEBERKESANAN PELAKSANAAN KURIKULUM PRASEKOLAH

1. •Ilmu dan kandungan kurikulum
2. •Kemahiran guru
3. •Premis
4. •Sumber
5. •Murid
6. •Kurikulum berpusat

Faktor 1: Ilmu dan kandungan kurikukulum

Kurikulum prasekolah mengandungi 6 komponen pembelajaran iaitu:

– Komponen Bahasa dan Komunikasi
Merupakan media pengantara yang digunakan oleh guru dan kanakkanak
di prasekolah. Kefahaman dan pertuturan kanak-kanak berbeza
mengikut tahap kumpulan umur. Ia adalah penting supaya guru
memahami cara berinteraksi dengan kanak-kanak. Pengajaran akan lebih
berkesan dengan mengaplikasikan pengetahuan yang sesuai dengan
tahap keupayaan kanak-kanak berbahasa dan berkomunikasi.

– Komponen Perkembangan Kognitif
Kanak-kanak akan menggunakan deria bagi meneroka dan memahami
persekitaran mereka. Penemuan ini dianggap sebagai proses kognitif bagi
mengalami, memahami dan mengetahui. Guru dan ibu bapa perlu
menyedari pemikiran kanak-kanak adalah berbeza khususnya kanakkanak
di prasekolah. Pada peringkat ini, kanak-kanak membina konsep
dengan menggunakan bahan yang konkrit. Aktiviti yang melibatkan
perkembangan kognitif perlu dilaksanakan secara tidak formal.

– Komponen Pendidikan Kerohanian dan Moral
Menyedari dan percaya pada Tuhan, bersyukur dengan pemberian Tuhan,
berakhlak mulia dan berpegang kepada nilai-nilai murni. Unsur ini amat
penting bagi pemupukan nilai Islam dan nilai murni masyarakat berbilang
kaum bagi melahirkan rakyat Malaysia yang percaya kepada Tuhan,
berperibadi mulia, bertanggungjawab dan berkeupayaan mencapai
kesejahteraan diri, keluarga, masyarakat dan negara.

– Komponen Perkembangan Sosioemosi
Kanak-kanak berpuas hati dan yakin apabila dapat melakukan dengan
mencapai kemahiran menerusi daya usaha sendiri. Kanak-kanak perlu
menyesuaikan diri dengan rakan sebaya, keluarga dan ahli komuniti
persekitarannya. Guru di prasekolah perlu memupuk nilai-nilai rohani dan
moral yang sesuai dengan peringkat kefahaman kanak-kanak supaya
diamalkan semasa berinteraksi dengan orang lain.

– Komponen Perkembangan Fizikal
Tubuh badan yang sihat memerlukan makanan dan aktiviti pergerakan
yang dapat membantu pertumbuhan kanak-kanak. Aktiviti fizikal pada
peringkat prasekolah perlu dirancang dengan menyesuaikan tahap umur
dan keupayaan kanak-kanak. Aktiviti perkembangan fizikal perlu meliputi
pergerakan motor halus dan motor kasar.

– Komponen Kreativiti Dan Estetika
Kreativiti adalah proses dan bukan dilihat daripada penghasilannya.
Setiap peringkat umur kanak-kanak memperlihatkan hasil kreativiti yang
berbeza. Oleh itu, sebarang hasil karya yang dihasilkan adalah mengikut
tahap perkembangan murid itu sendiri.


Kurikulum atau aktiviti yang dirancang oleh guru seharusnya
menghubungkaitkan di antara satu komponen yang lain supaya kanak-kanak
mendapat pengalaman yang bersepadu dan menyeluruh. Bahan atau
kandungan dan aktiviti pembelajaran yang sepadan dengan tahap dan keperluan
kanak-kanak supaya setiap kanak-kanak mendapat peluang yang sama dalam
pengalaman pembelajaran. Kandungan kurikulum hendaklah sesuai dengan
tahap perkembangan kanak-kanak supaya dapat merangsang pemikiran,bina
sikap positif dan akhlak yang baik. Meningkatkan kecergasan dan kesihatan ke
arah penyuburan potensi yang optimum.


Faktor 2: Kemahiran guru

Guru prasekolah diwajibkan memperoleh latihan bidang pendidikan prasekolah.
Guru mestilah tahu bahawa titik permulaan pembelajaran kanak-kanak adalah
mengikut apa yang mereka tahu dan boleh buat. Guru hendaklah merancang
aktiviti yang bertujuan dan bermakna untuk memberi peluang kepada pengajaran
dan pembelajaran di luar dan di dalam bilik darjah.

Guru mestilah tahu bahawa titik permulaan pembelajaran kanak-kanak
adalah mengikut apa yang mereka tahu dan apa yang mereka boleh buat. Guru
hendaklah merancang aktiviti yang bertujuan dan bermakna untuk memberi
peluang kepada pengajaran dan pembelajaran di luar dan di dalam bilik darjah.

Guru yang berkemahiran juga perlu merancang dan melaksanakan aktiviti
prasekolah yang menggalakkan pemupukan kemahiran sosial dan tingkah laku
disiplin selain perlu mempunyai pengetahuan tentang psikologi kanak-kanak.
Guru perlu mempunyai pengetahuan psikologi kanak-kanak, serta prihatin
kepada perbezaan kanak-kanak dari segi keupayaan,minat dan latar belakang
serta peka terhadap perubahan dan revolusi dunia pendidikan masa kini.

Antara kemahiran-kemahiran guru prasekolah yang perlu adalah seperti

- Kemahiran berinteraksi
- Kemahiran merancang
- Kemahiran intelek
- Kemahiran sebagai pembimbing
- Kemahiran sebagai pentadbir
- Kemahiran kreatif
- Kemahiran menilai
- Kemahiran mengenal diri sendiri
- Kemahiran membuat keputusan

Tujuan kemahiran perlu ada pada guru prasekolah

- Suasana yang ceria juga mendorong minat belajar.
- Matlamat pengajaran dapat dicapai.
- Untuk meningkatkan keyakinan diri murid.
- Bahan bantu belajar yang sesuai dengan umur dan tahap perkembangan kognitif.
- Memberi peluang kepada P&P di luar dan di dalam bilik darjah
- Pembelajaran yang berkesan dari pelbagai aspek JERIS
- menggalakkan pemupukan kemahiran sosial dan tingkah laku, disiplin selain perlu mempunyai pengetahuan tentang psikologi kanak-kanak

Faktor 3: Premis

Premis prasekolah yang kondusif merupakan faktor utama dan pendorong
perkembangan kanak-kanak secara bersepadu dan seimbang. Premis haruslah
selesa dan selamat, riang serta penuh kasih sayang. Persekitaran premis
seharusnya mencabar dan boleh mengayakan pengalaman mereka.
Premis perlulah mempunyai 3 bahagian iaitu;
•Luar bangunan
•Dalam bangunan, dan
•Lanskap.

Ciri-ciri premis prasekolah yang kondusif

•Saiz ruang yang menepati syarat penubuhan sebuah prasekolah
•Bentuk bilik segi empat lebih sesuai dan mudah disusun kerana laluan
trafik selesa dan memudahkan pergerakan, guru mudah menyelia kanakkanak,
kanak-kanak mudah berinteraksi dengan rakan sebaya.
•Plug elektrik mestilah berada pada kedudukan yang tidak boleh dicapai
oleh kanak-kanak dan selamat.
•Dinding disediakan untuk tujuan mempamerkan hasil kerja murid dengan
kreatif. Pemilihan warna dinding sesuai dengan konsep kanak-kanak.
•Tingkap dan pintu;
(i) Membantu pencahayaan (ruang melukis dan membaca)
(ii) Pintu kecemasan tidak dibenarkan meletak sebarang bentuk
penghalang
(iii) Pintu ruang ke dapur hendaklah ada penghadang pintu dan
sentiasa diawasi.

Faktor 4: Sumber

Maklumat atau bahan yang digunakan mempunyai daya penarik bagi menarik
minat pelajar. Sumber yang asli dan tidak diubahsuai. Sumber yang tepat dan
benar serta boleh diterima secara logik oleh murid

Faktor 5: Murid / kanak-kanak

“Murid” ertinya seseorang tanpa mengira umurnya yang kepadanya pendidikan atau latihan sedang diberikan di sesuatu institusi pendidikan.

Kanak-kanak yang sentiasa didorong oleh semangat ingin tahu. Semangat ingin
tahu menyebabkan mereka sentiasa cerdas dan cenderung untuk
berkomunikasi. Semangat ingin tahu pada kanak-kanak tidak boleh disekat.
Kanak-kanak perlu menguasai penggunaan otot kasar, otot halus dan koordinasi
pergerakan mata dan tangan. Interaksi yang mesra antara murid dengan guru,
pengasuh, rakan sebaya dan masyarakat sekitar digalakkan.

Faktor-faktor murid

- Perkembangan kognitif dan intelektual
- Emosi
- Bahasa
- Sifat kanak-kanak
- Fizikal
- Sosial
- Taraf ekonomi
- Minat kanak-kanak

Cara murid melaksanakan kurikulum prasekolah

- Memberi perhatian yang sepenuhnya semasa di kelas.
- Penglibatan aktif dalam aktiviti fizikal.
- Emosi yang stabil semasa P&P berjalan.
- Minat , pengalaman dan pengetahuan yang sedia ada dalam diri murid

Faktor 6: Kurikulum Berpusat

JENIS KURIKULUM BERPUSAT

- kurikulum berpusatkan murid
- kurikulum berpusatkan guru
- kurikulum berpusatkan subjek
- kurikulum berpusatkan masalah

Terdapat 4 prinsip pembelajaran kanak-kanak prasekolah iaitu:

•Pembelajaran melalui pengalaman dan bahan maujud ditekankan.
•Bermain sambil belajar dalam suasana riang diutamakan.
•Pembelajaran hendaklah dijalankan secara bersepadu.
•Interaksi mesra antara kanak-kanak dengan guru, pengasuh, rakan
sebaya dan masyarakat sekitar digalakkan.

Kurikulum adalah rancangan untuk pembelajaran. Semua rancangan
mengandungi visi yang mentakrifkan nilai sosial dan struktur yang diterjemahkan
ke dalam pengalaman. Perkembangan kurikulum ialah proses yang dinilainya
diterjemah dan disusun ke dalam pengalaman pembelajaran.

Perkembangan kurikulum, sebagai satu proses, merupakan putaran asas
yan mengandungi : menganalisis, mereka bentuk, melaksanakan dan menilai.
Proses ini digunakan di semua peringkat dalam pembentukan konsep dan
menyepadukan semua usaha untuk meningkatkan kualiti program persekolahan.
Kurikulum ialah segala pengalaman pembelajaran yang dirancang dan diarahkan
oleh sebuah sekolah untuk mencapai matlamat pendidikan.

Di bawah kurikulum akademik, terdapat pelbagai jenis kurikulum, seperti
kurikulum integrasi, teras dan aktiviti atau pengalaman yang dapat digabungkan
untuk membentuk kurikulum formal. Pembentukkan dan perubahan dalam
kurikulum dipengaruhi oleh polisi-polisi kerajaan, matlamat dan keutamaan
program, keperluan negara dan masyarakat, keperluan individu serta keperluan
menyeluruh.

MURID DAN ALAM BELAJAR

1.0 PENGENALAN

Istilah psikologi berasal daripada dua istilah, iaitu psyche, yang mengikut Arsitotle sebagai intipati kehidupan, dan dalam bahasa seharian dikatakan sebagai jiwa, dan logos, yang dirujuk sebagai ilmu atau sains.

William James (1890) mendefinisikan psikologi sebagai sains kehidupan mental (Bruno 1984). Beliau menekankan kepentingan unsur-unsur subjektif atau kemanusiaan yang tidak dapat didaftarkan oleh sistem deria manusia. John Watson (1919) pula menyarankan supaya definisi psikologi dikaji semula bagi membolehkannya dilihat dari segi tingkah laku yang beransur objektif, iaitu yang boleh didaftarkan oleh sistem deria manusia.

Dengan mudah psikologi bererti sains atau ilmu yang mengkaji jiwa. Namun demikian konsep psikologi sekarang adalah lebih khusus, iaitu didefinisikan sebagai sains yang mengkaji tingkah laku dan proses mental.

Daripada definisi di atas kita dapati konsep psikologi mengandungi tiga kata kunci iaitu sains, tingkah laku, dan proses mental.

Psikologi dianggap sebagai satu sains kerana ilmu psikologi cuba memahami manusia dengan mengkaji manusia melalui pemerhatian. Tingkah laku pula adalah merujuk kepada semua tindakan manusia (tingkah laku) yang ketara (dapat dilihat dengan mata kasar), seperti menangis, berjalan, makan, menulis atau apa saja tingkah laku yang dapat dilihat. Manakala proses mental merupakan aktiviti-aktiviti yang berlaku di dalam pemikiran kita, dimana secara biologisnya proses ini berlaku di dalam otak kita.

Secara keseluruhan, psikologi mengkaji semua jenis tingkah laku manusia. Kadangkala kajian-kajian ke atas binatang juga dilakukan, seperti melihat kesan dadah ke atas tingkah laku seekor tikus. Kajian ini perlu kerana ia tidak boleh dilakukan ke atas manusia. Walaubagaimanapun, semua kajian tersebut mempunyai darjah signifikan yang tinggi ke atas penggunaannya untuk manusia sama ada secara langsung ataupun tidak. Tugas manusia pula ialah untuk memahami sedikit sebanyak tentang dirinya sendiri, mengetahui jenis-jenis proses dan perasaan-perasaan yang dialami serta menghayati dengan cara keseluruhan.
Psikologi pendidikan pula menjurus kepada berkenaan tingkah laku dan pemikiran pelajar yang berkaitan dengan cara belajar dan mengajar di sekolah. Selain daripada itu, psikologi sosial dalam pendidikan menitik beratkan konsep memahami tingkah laku pelajar dalam proses pengajaran dan pembelajaran dan seterusnya membuat ramalan tingkah laku gantian yang dijangkakan berjaya mengawal tngkah laku itu.

Individu yang berpengetahuan baik dalam disiplin psikologi sering dikaitkan dengan mempunyai perwatakan dan peribadi sempurna. Personaliti sempurna ini dapat membantu mereka membentuk pelajar-pelajar supaya dapat mengamalkan nilai-nilai kerohanian dan moral yang positif dalam kehidupan seharian. Para pelajar digalakkan bergaul, menghargai hak, dan kebolehan orang lain serta menunjukkan semangat kesefahaman, hormat menghormati, kerjasama dan toleransi antara rakan-rakannya. Selain itu, psikologi pendidikan dapat membentuk keyakinan diri bekenaan keupayaan fizikal dan mempraktikkan amalan kesihatan dan keselamatan yang positif.

2.0 KONSEP ALAM BELAJAR

Konsep alam belajar ialah persekitaran yang menggalakkan dan mempercepat perkembangan, keupayaan, kebolehan menguasai sesuatu yang pada akhirnya membawa kepada perubahan tingkah laku. Perubahan tingkah laku berkenaan ialah perubahan tingkah laku yang positif dari segi jasmani, emosi, rohani, intelek dan sosial. Persekitaran yang dimaksudkan termasuklah psikososial, fizikal dan komuniti pembelajaran.

2.1 Psikososial

Psikososial ialah berkaitan dengan jiwa dan hubungan sesorang indivudu dengan individu lain. Antara komponen yang termasuk dalam psikososial ialah keselamatan, kesihatan, kebersihan dan perapatan atau kemesraan.

Amalan keselamatan dan kesihatan yang positif dapat membentuk keyakinan diri pelajar. Kemampuan fizikal pelajar dari segi psikomotor dan kesihatan minda juga dapat dikembangkan dengan mengamalkan tabiat pemakanan yang sihat dan sentiasa mengamalkan kebersihan diri dan juga alam sekitar.

Perapatan atau kemesraan ialah merupakan hubungan antara individu dengan individu lain contohnya hubungan dengan ibu bapa dan keluarga, hubungan dengan rakan sebaya, guru dan sebagainya. Ia adalah penting bagi membina disiplin diri dan menyedari tanggungjawab sosial dan moral. Dunia sosial pelajar juga turut berkembang melalui perbincangan berkenaan keadaan keluarga serta hubungan dengan rakan-rakan mereka yang saling memerlukan antara satu sama lain.

2.2 Fizikal

Keadaan fizikal pula termasuklah keadaan fizikal bilik darjah, bahan-bahan bantu mengajar dan persekitaran.

Bilik darjah yang kreatif serta kondusif dapat mengembangkan kreativiti pelajar. Bagi menggalakkan pemikiran yang kreatif suatu suasana yang selesa perlu disediakan.
Penerapan keativiti ke dalam bilik darjah seharusnya membawa kepada suatu persekitaran yang menguji dan mendatangkan kepuasan kepada pelajar dan juga guru.

Kreativiti yang wujud dalam bilik darjah seharusnya akan menjadikan pelajar-pelajar lebih berminat dan mengambil bahagian dalam aktiviti pengajaran dan pembelajaran.

Bahan-bahan bantu mengajar juga memainkan peranan penting dalam mengembangkan minat serta pemikiran pelajar untuk belajar. Guru hendaklah kreatif dan inovatif dalam menyediakan bahan-bahan bantu mengajar agar proses pengajaran dan pembelajaran dapat berjalan dengan lancar dan berkesan untuk menarik minat pelajar.

Guru yang bijak mengubahsuai isi pelajaran dan mengambil kira ilmu pengetahuan pelajar dan menambahkan nilai-nilai murni yang sesuai dengan isi pelajaran akan menjadikan proses pengajaran dan pembelajaran menjadi lebih segar dan berjaya menarik perhatian seluruh bilik darjah.

Seterusnya suasana dan persekitaran yang tersusun, kemas dan bersih membolehkan pelajar belajar dengan mudah. Ia juga dapat mencetuskan minda yang positif dan tenang.

Persekitaran sebegini membolehkan pelajar memberi tumpuan dan fokus yang maksimum terhadap bahan-bahan yang dipelajari. Susun atur perabot dan pengcahayaan yang baik juga turut mempengaruhi mood belajar.

2.3 Komuniti Pembelajaran

Komuniti pembelajaran melibatkan hubungan kerjasama antara manusia contohnya rakan sebaya, keluarga, kakitangan sekolah dan sebagainya yang memungkinkan berlakunya perubahan tingkahlaku. Dengan pergaulan ini wujudlah hubungan kerjasama, bantu membantu dan perkongsian idea seterusnya dapat mengembangkan sosial dan minda pelajar. Contohnya pelajar melakukan sesuatu itu bersama-sama dengan rakan mereka bagi mendapatkan ganjaran bersama. Dalam persekitaran ini, pelajar berjaya bersama-sama membantu pelajar lain bagi mencapai kejayaan bersama.
Pelajar yang mempunyai keinginan bersaing yang kuat di dalam bilik darjah juga adalah dengan melakukan sesuatu perkara itu dengan lebih baik berbanding dengan rakan-rakan yang lain. Oleh yang demikian, persaingan yang sihat ini adalah salah satu cara yang baik untuk meningkatkan tahap kecerdasan pelajar.

2.3.1 Komuniti Pembelajaran (Teori Ekologi Bronfenbrenner)

Teori ekologi telah diperkembangkan oleh Urie Bronfenbrenner (1917). Bronfenbrenner memberi fokus utama kepada konteks sosial iaitu dimana kanak-kanak membesar dan individu yang mampengaruhi kehidupan serta perkembangan kanak-kanak tersebut. setiap individu berbeza kerana konteks sosial yang berbeza dalam perkembangan sepanjang hayatnya. Bronfenbrenner telah menggariskan 5 sistem yang mempengaruhi ekologi, iaitu:

i. Sistem Mikro

Sistem mikro adalah seting di mana seseorang individu itu menghabiskan sebahagian besar masanya. Situasi yang dimaksudkan adalah termasuk bersama keluarga, rakan sebaya, berada di sekolah, atau berada di kawasan setaman atau sekampung.
Dalam sistem mikro ini, individu mempunyai hubungan yang langsung dengan ibu bapa, adik-beradik, rakan sebaya, guru, jiran dan lain-lain lagi. Bagi Bronfenbrenner, seseorang individu itu bukanlah penerima yang pasif kepada pengalaman persekitaran tetapi adalah merupakan seorang yang berinteraksi timbale balik dengan orang lain dan merupakan salah seorang yang membina seting tersebut.

ii. Sistem Meso

Sistem meso pula melibatkan hubungan antara sisitem mikro. Contohnya, menghubungkan pengalaman bersama keluarga dengan pengalaman di sekolah; iaitu antara pengalaman bersama ahli keluarga dengan pengalaman bersama guru serta rakan sebaya. Pengalaman dalam satu sistem mikro boleh mempengaruhi pengalaman dalam satu sistem mikro yang lain.
Contohnya, seorang pelajar yang menghadapi masalah dalam keluarga dengan merasa tersisih, maka pelajar ini akan menghadapi masalah dalam menjalin hubungan yang positif dengan gurunya.

iii. Sistem Ekso

Sistem ekso adalah keadaan dimana pengalaman dalam sesuatu seting (dimana pelajar tidak aktif) akan mempengaruhi pengalaman guru serta pelajar itu sendiri secara langsung. Contohnya, Lembaga Penyeliaan Sekolah dan Taman Permainan di sesuatu daerah (sama seperti Majlis Perbandaran). Mereka mempunyai peranan yang besar dalam menentukan kualaiti sekolah, taman permainan, kemudahan rekreasi dan perpustakaan. Keputusan pihak tersebut akan mempengaruhi perkembangan pelajar-pelajar tersebut.

iv. Sistem Krono

Sistem ini merujuk kepada keadaan sosio-sejarah perkembangan pelajar. Contohnya, pelajar hari ini hidup dalam banyak perkara pertama yang dilaluinya. Mereka adalah generasi pertama yang mengalami jagaan harian di tempat asuhan kanak-kanak(taska) atau dijaga oleh orang lain atau pembantu rumah. Mereka juga adalah generasi pertama yang yang hidup dalam buih elektronik (electronic bubble), juga generasi yang dibesarkan dalam kawasan perbandaran yang tersebar.

sumber:

mabjip.blogspot.com/

KEPENTINGAN MAIN

Perkembangan Intelek.

• Dapat ketahui tahap keupayaan, kesediaan dan kecerdasan untuk belajar.
• Dapat mengetahui pelbagai kemahiran.
• Membantu murid-murid berfikir dengan lebih kreatif dan logik.
• Dapat maklumat tambahan.
• Mengembangkan potensi.
• Mendedahkan murid-murid tentang cara menyelesaikan masalah.

Perkembangan Sosioemosi.

• Berinteraksi dengan rakan, pelajar lain dan guru-guru
• Menyemai sifat tolong menolong dan ambil berat kepada orang lain
• Dapat mengetahui bahawa emosi seseorang mungkin berlainan pada situasi yang tertentu.
• Dapat mengetahui cara untuk mengawal emosi mengikut keadaan.
• Memupuk semangat berani untuk menonjolkan diri, yakin dan tidak malu untuk bersosial dengan orang lain.

Perkembangan Fizikal.

• Kesihatan dan keselamatan sebagai perkara utama.
• Dedahkan permainan dalaman(indoor game) dan permaianan luaran(outdoor game).
• Diberi peluang untuk menyertai dan menunjuk bakat yang terpendam.
• Dapat pengalaman dan pergerakan dalam permainan dapat mencergaskan fizikal.

Sumber:
http://mabjip.blogspot.com/2009/06/kepentingan-bermain.html

KONSEP MAIN

Main adalah proses di mana pembelajaran berlaku. Satu alat untuk belajar.

Bermain terbahagi kepada 3 konsep:-
1. Main bebas
2. Main terkawal
3. Main terarah


Main bebas: -Kanak-kanak ada bermacam-macam pilihan barang
-Memilih sendiri cara menggunakan barang tersebut.
-Ada sedikit batasan.


Main terkawal:-Mengelaskan objek-objek yang besar dan kecil, guru yang berikan objek untuk bermain yang boleh dikelaskan sebagai objek besar dan kecil.

Main terarah:-Guru mengarahkan kepada murid-murid tentang bagaimana cara untuk menyelesaikan sesuatu tugasan atau permainan
-Guru melakukan dahulu, kemudian pelajar ikut.


Tujuan Bermain

• Belajar konsep
• Membentuk kemahiran sosial
• Membentuk kemahiran fizikal
• Menguasai situasi kehidupan harian
• Melatih proses-proses bahasa
• Membentuk kemahiran literasi
• Persediaan untuk kehidupan dan peranan alam dewasa.
• Menambah keyakinan diri.

Sumber:
http://mabjip.blogspot.com/2009/06/konsep-main.html

JENIS DAN CIRI-CIRI MAIN

Kanak-kanak belajar melalui proses main. Hal ini mengundang ramai pendidik awal kanak-kanak mengkaji dengan lebih mendalam tentang sesuatu permainan dan hasil kajian mereka kita dapati bahawa permainan dapat dibahagikan kepada beberapa kategori seperti, main sosial, main dengan objek atau disebut main kognitif, main sosiodramatik, main bebas dan main diluar bilik darjah.


1. Kategori Main Sosial mengikut Mildred Parten (1932)

Mildred Parten (1932) telah mengkategorikan main sosial kepada enam peringkat pembentukan sosial kanak-kanak melalui main. Kategori main sosial mengikut Parten adalah seperti berikut :

Unoccupied Play

Kanak-kanak bergerak di kelas dari satu tempat ke tempat yang lain sambil memerhati tetapi tidak bermain. Kanak-kanak tidak bermain dengan sesuatu atau sesiapapun dan hanya duduk atau berdiri tanpa melakukan sesuatu yang dapat diperhatikan.

Solitary Play

Kanak bermain sendirian, tidak melibatkan kanak-kanak lain yang duduk berhampiran dengannya. Mereka bermain tanpa menghiraukan apa yang dilakukan oleh kanak-kanak yang ada di sekitar mereka. Seorang kanak-kanak mungkin membina menara menggunakan blok-blok dan secara keseluruhannya mengabaikan apa yang dilakukan oleh kanak-kanak lain yang ada dalam bilik yang sama.

Onlooker Play

Kanak-kanak memerhatikan kanak-kanak yang lain bermain tetapi tidak melibatkan diri dalam permainan.

Parallel Play

Kanak-kanak bermain benda yang sama tetapi setiap orang bermain secara sendirian. Apa yang dilakukan oleh seorang kanak-kanak tidak bergantung kepada apa yang dilakukan oleh kanak-kanak yang lain. Contoh yang dapat dilihat ialah permainan puzzle, apabila seorang kanak-kanak meniggalkan meja permainan, kanak-kanak yang laian akan terus menyambung permainan.

Assosiative Play
Kanak-kanak berinteraksi dengan kanak-kanak lain dan berkongsi peralatan mainan. Contohnya ialah main kejar-kejar.

Cooperative Play
Kanak-kanak bermain dalam bentuk sosial dan melibatkan permainan bersama dan berkongsi aktiviti. Contohnya kanak-kanak bekerjasama membuat binaan dari bongkah.


2. Main Kognitif (Piaget, 1962)

Practice Play/ Functional Play

Kanak-kanak bermain menggunakan motor untuk meneroka rupa bentuk objek dan cuba memahami apa yang boleh dibuat dengan objek berkenaan. Contohnya bermain lego dimana kanak-kanak dapat membuat bermacam-macam binaan dengan menggunakannya.

Symbolic Play

Permainan yang melibatkan kanak-kanak menukar sesuatu objek kepada sesuatu yang lain. Permainan ini berlaku apabila kanak-kanak cuba berlagak menjadi sesuatu yang lain dari dirinya seperti berlagak menjadi seekor binatang ataupun kanak-kanak menganggap sesuatu objek sebagai objek yang lain seperti bermainan menggunakan blok sebagai kereta.

Play With Rules

Dalam permainan ini kanak-kanak bermain berdasarkan peraturan yang telah mereka gariskan ataupun berdasarkan peraturan yang diterima umum untuk bermain permainan tersebut. Dalam permainan ini kanak-kanak bermain melibatkan penerimaan pandangan, mengubahsuai peraturan dalam permainan.

Constructive Play

Permainan ini merupakan perkembangan daripada permainan simbolik. Dalam permainan ini kanak-kanak bermain dengan memanipulasikan bahan permainan kemudian menggunakan bahan tersebut untuk mencipta dan membina sesuatu objek. Permainan ini merupakan permainan yang melibatkan mencipta sesuatu objek.

3. Sociodramatic Play

Main simbolik ini menjadi lebih jelas kelihatan semasa peringkat perkembangan pra-operasi di mana kanak-kanak pada peringkat ini mula mengganti sesuatu objek dengan seuatu yang lain. Permainan ini biasanya melibatkan aktiviti harian atau peristiwa yang sebenar dalam kehidupan seharian di mana dalam permainan ini kanak-kanak memegang sesuatu peranan kemudiannya melakonkannya. Contohnya seperti kanak-kanak mengisytiharkan dirinya sebagai bomba, pegawai polis, superhero dan sebagainnya.


4. Free Play

Dalam permainan ini kanak-kanak diberi kebebasan untuk bermain beberapa jenis permainan yang disediakan oleh guru. Permainan ini diadakan dalam kelas atau di luar kelas. Ketika permainan ini dijalankan ada kanak-kanak yang melibatkan diri secara langsung dan ada juga yang hanya memerhati. Permainan ini boleh menggalakkan kanak-kanak untuk berinteraksi dengan aktiviti yang menarik, alat-alat permainan dan orang-orang di sekelilingnya.


5. Outdoor Play

Merupakan permainan yang dilakukan diluar bilik darjah samada dipadang ataupun di taman permaianan. Permainan ini meningkatkan perkembangan otot, koordinasi badan, perkembanagan penguasaan bahasa, interaksi sosial dan kreativiti. Guru hendaklah merancang supaya aktiviti yang dilakukan dapat meningkatkan kemahiran kanak-kanak.

Sumber:
http://mabjip.blogspot.com/2009/06/jenis-dan-ciri-ciri-main.html

ELEMEN DALAM PEDAGOGI BESTARI

1) PENGAJARAN DIREKTIF

Pembelajaran secara direktif bermaksud, murid-murid belajar melalui penerangan tentang konsep / kemahiran oleh guru dan diikuti oleh ujian kefahaman dan latihan yang dibuat dengan bimbingan guru. Contoh strategi-strategi pengajaran yang boleh digunakan oleh guru ialah kuliah dan latih-tubi. Bagi elemen pembelajaran secara mediatif pula, murid-murid diajar oleh guru untuk mengaplikasikan pengetahuan untuk menyelesaikan masalah, membuat keputusan, mengenalpasti andaian dan menilai kebenaran andaian, keputusan dan hipotesis. Contoh-contoh aktiviti pengajaran yang boleh digunakan oleh guru dalam pendekatan mediatif ialah seperti penaakulan dialektual, pemerolehan konsep, pembentukan konsep, latihan inkuiri dan perbincangan terbuka.

2) PENGAJARAN GENERATIF

Dalam strategi generatif, guru akan menggalakkan murid menjanakan idea-idea kritis dan kreatif. Strategi ini membantu murid-murid menyelesaikan masalah secara kritis dan kreatif dengan menggunakan idea-idea yang asli dan unik. Contoh-contoh aktiviti sumbangsaran yang boleh digunakan oleh guru ialah seperti pemetaan minda, pemikiran lateral dan kreatif. Dalam pendekatan pemerhatian, murid-murid diajar mengikuti perbuatan guru atau memodelkan perlakua sesuatu kemahiran. Contoh aktiviti pengajaran dan pembelajaran yang boleh digunakan oleh guru dalam kaedah pemerhatian ialah tunjuk cara. Untuk strategi yang seterusnya, guru boleh menggunakan kaedah kontekstual yang mengaitkan bahan pengajaran dan pembelajaran kepada situasi dunia yang sebenarnya. Kaedah ini memotivasikan murid-murid untuk membuat kaitan antara ilmu pengetahuan dengan pengaplikasiannya kepada kehidupan mereka sebagai ahli keluarga dan rakyat.

3)PENGAJARAN KONTEKSTUAL

Pembelajaran kontekstual penting kerana ia mengaitkan pembelajaran kepada realiti kehidupan. Jenis pembelajaran lain yang boleh dikaitkan kepada pembelajaran kontekstual ialah pembelajaran ’eksperential’, pengalaman hidup sebenar, pembelajaran aktiviti dan pembelajaran berpusatkan murid. Pembelajaran ini mementingkan penyelesaian masalah. Ia memberikan pengakuan bahawa situasi pengajaran dan pembelajaran boleh berlaku juga di dalam rumah dan masyarakat. Ia mengajar murid untuk memantau dan mengarah pembelajaran sendiri supaya mereka lebih berdikari. Prinsip-prinsip penting dalam pembelajaran kontekstual ialah seperti guru menggalakkan murid untuk belajar daripada satu sama lain, guru menggunakan penilaian sebenar, pembelajaran kontekstual bergantung kepada ingatan spatial guru dapat menyepadukan mata pelajaran-mata pelajaran yang berlainan dan penilaian autentik melalui pengalaman praktikal.

4) PENGAJARAN METAKOGNITIF

Dalam strategi metakognitif, murid-murid memikirkan tentang proses
pembelajaran, rancangan pembelajaran, pemantauan dan penilaian kendiri. Contoh-contoh soalan yang boleh diberikan oleh guru kepada murid-muridnya dalam strategi metakognitif ialah Apakah yang saya telah belajar? Bagaimana saya boleh mempertingkatkan prestasi saya? Apakah bantuan yang saya perlu? Murid-murid dapat mempraktikkan strategi metakognitif semasa mereka menjalani latihan praktikum atau membuat journal refleksi. Pemikiran metakognitif ialah pemikiran aras tinggi yang boleh dipraktikkan oleh murid-murid

5) PENGAJARAN KONTEKS LUAR

Kaedah konteks luar ialah aktiviti pengajaran dan pembelajaran yang dilaksanakan oleh guru di luar bilik darjah atau di makmal sains. Dalam kaedah ini, peranan guru sebagai seorang fasilitator di mana dia akan cuba menyelesaikan semua masalah yang dihadapi oleh murid. Guru akan memberikan satu aktiviti penyelesaian masalah dan murid mesti berada di luar bilik darjah untuk menyelesaikan masalah ini. Selepas menyelesaikan aktiviti yang diberikan oleh guru, murid akan menyediakan laporan secara individu atau mengikut kumpulan.

6) KAJIAN MASA DEPAN

Dalam kaedah kajian masa depan, guru membolehkan murid-murid mengambil bahagian dalam penciptaan masa depan. Dalam konteks persekolahan, kajian masa depan adalah amat penting untuk golongan remaja dan murid. Kaedah ini dapat membantu murid untuk melihat manusia berfikiran jauh dan untuk menyelesaikan masalah-masalah yang mungkin dihadapi pada masa akan datang. Dua prinsip dalam kajian masa depan ialah masa depan sahajalah merupakan ruang di mana kita mempunyai kuasa atau pilihan untuk bertindak atau melakuka sesuatu, terdapat bukan hanya satu masa depan tetapi beberapa dan pelbagai masa depan. Oleh itu, pemilihan soalan kajian masa depan perlu dilakukan dengan beretika dan bertanggungjawab oleh guru. Contoh-contoh soalan yang boleh dikemukakan oleh guru dalam kaedah ini ialah seperti bagaimana keadaan lalu lintas pada satu hari nanti di Malaysia? Apakah kemungkinan-kemungkinan yang akan berlaku pada masa depan? Apakah kesan-kesan daripada penebangan hutan? Guru boleh menanya soalan sama ada murid pernah melihat hutan? Apakah yang akan berlaku pada haiwan-haiwan bila hutan ditebang dan apakah akibat-akibatnya apabila tiada lagi
tumbuhan hijau di dunia?

7) PEMBELAJARAN SECARA KOPERATIF

endekatan koperatif berasaskan konsep di mana murid-murid belajar secara kumpulan dan berbincang secara koperatif. Dalam kaedah ini, murid-murid dapat berinteraksi dan saling membantu dalam aktiviti pembelajaran. Langkah-langkah dalam pembelajaran koperatif ialah seperti guru sampaikan pelajaran baru, murid-murid membentuk kumpulan untuk membincangkan secara koperatif, ujian dijalankan untuk mengesan kemajuan dan pencapaian murid dalam setiap kumpulan. Peneguhan sosial diberikan kepada kumpulan yang beprestasi cemerlang. Murid membentuk kumpulan untuk membincangkan secara koperatif. Ciri-ciri pembelajaran koperatif adalah seperti, murid-murid melibatkan diri secara aktif, murid dilatih dengan akauntabiliti diri dan bertanggungjawab sesama ahli kumpulan, kemahiran dan interaksi sosial dapat dipupuk dan murid-murid sedar tentang kebaikan pembelajaran ini. Prosedur pengajaran dan pembelajaran dalam kaedah koperatif ialah seperti guru mengajar satu unit kaedah pembelajaran, murid dibahagikan kepada beberapa kumpulan untuk menjalankan aktiviti-aktiviti untuk mencapai objektif pembelajaran, guru membimbing dengan kaedah-kaedah dan teknik-teknik yang sesuai, murid mengikuti bimbingan guru, murid-murid berusaha bersama-sama dalam kumpulan mencapai objektif pembelajaran yang ditetapkan.

8) PEMBELAJARAN SECARA KOLABORATIF

Mengikut Kamus Dewan (1998), kolaboratif bermaksud kerjasama erat di antara dua pihak atau lebih. Pendekatan kolaboratif melibatkan sekumpulan murid yang berusaha bersama ke arah mencapai prestasi yang cemerlang sama ada bidang akademik & ko-kurikulum. Melalui pembelajaran ini, keberkesanan pembelajaran dapat ditingkatkan nilai sosial & kerjasama dapat dipupuk dengan baik serta masalah disiplin dapat dikurangkan ke tahap yang minima. Pembelajaran koperatif & kolaboratif mempunyai ciri-ciri yang hampir sama di mana kedua-dua kaedah ini menekankan semangat kerjasama antara ahli kumpulan.

Calebral Palsy

PENGENALAN

Cerebral Palsy bermaksud kehilangan atau kekurangan kawalan motor iaitu tidak berupaya untuk mengawal kekejangan sebelum dan selepas kelahiran. Kamus perubatan pula mendefinisikan Cerebral Palsy ialah kerosakan kawalan dan koordinasi motor yang disebabkan oleh kerosakan otak. Secara umumnya Cerebral bermaksud ‘berlaku sesuatu pada otak’, Palsy bermaksud ‘masalah atau kelemahan dengan kawalan tubuh dalam melakukan pergerakan atau memposisikan badan’. Oleh yang demikian, dapatlah disimpulkan disini bahawa Cerebral Palsy bermaksud ketidakupayaan menggunakan sebahagian anggota badan disebabkan oleh kecederaan otak



CIRI-CIRI

1. Ketidakupayaan untuk menggerakkan anggota badan seperti bermain, berjalan, makan, bercakap, berlaku kekejangan otot atau ketidakfungsian otot serta pergerakan yang tidak stabil.
Mengalami kesukaran menggerakkan otot-otot yang diperlukan seperti lidah, bibir dan rahang serta kawalan nafas semasa bercakap.
2. Mengalami proses pembelajaran yang agak lambat berbanding dengan kanak-kanak normal lain. Hal ini kerana, kanak-kanak ini mengalami kerencatan akal, kerosakan penglihatan, pendengaran, pertuturan atau pengamatan motor
3. Ketegangan dan pergerakan yang tidak seimbang.
Mengalami Sawan. Sawan adalah disebabkan oleh penghantaran mesej yang tidak normal pada tubuh. Sawan boleh berlaku pada bila-bila masa misalnya semasa sedang bercakap atau melakukan sesuatu sehingga berlaku kejadian tidak sedar diri dan mulut berbuih.